hayat işte...
Fiyakalı bir ayrılık resmi gibi durur
Kapıya karşı o dört demirin itip kakışan arkadaşlığı
Küf tutmuş her biri
Acıyla sıvanmış
Yaşamışlığın ve yaşlanmışlığın ispatı
Uzaktan bir aynasız sesi
Tedirgin eder beni
Utanırım seyredemem âlemi
Âlem seyreder
Hatta düşmanlığın sonucuna örnek bir portre gibi
ima ederlerbeni
Kapatamam bu acı ayıbı yoktur odamın perdesi