Friday, October 13, 2006

ılıca...
Seni sevmeli sevgilim…
Seni özlemeli,
Kışın kıran karına
Emirganın sen kokan nargile dumanına
Ve alaca puslu havada
Ilıcaya son yolcusunu alan her mavi otobüse inat
Seni özlemeli…
Seni düşünmeli,
Bu güneşin gebe olduğu yağmur
Ardından bir garın hasret kokan
Ve hep yeni vuslatlara mutluluk taşıyan
Yaptığı ile gururlu
Dünden daha huzurlu
Bir kaptan sevincinde
Seni düşünmeli…
Seni anlamalı,
Yanlışlığı kanıtlanamamış her cümlenin asaletinde
Ve bir şairin ardında bıraktığı hazinenin farkında olmayarak
Giderken, son yolculuğun verdiği ebedi saadetinde
Seni anlamalı…
Seni anlatmalı,
Oğula ve kıza
Bir nebze de olsa
Kanıt olarak insanlığa
Seni anlatmalı…

Seni yazmalı,
Ama nasıl?
Ruhun asil…
Hiçbir nesil, benzemez ruh yansıması cemaline
Uzat ellerini ellerime
Sen dünümsün, bu günüm ve yarınım
Bende senin olmalıyım elbette…
ERZURUM 2006-09-26

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home