ölüm...
Yokluğunun şarkıları çalar şimdi acıtarak
Bir siren sesi eşlik eder nice ablukaları yırtarak çıkan feryada
Ve bir şeytan fitneye koşar
Zulamda sevdanın dünden kalan kırıntıları
Ve elimde aç sefer tasları
Üstüme çekip yarının hüznünü
Kara taştan yastığım
Ve son yolcuğumda yanıma aldığım
Tiryakilikten de öte bir aşk
Ve bir acıyı yalandan paylaşmak
Ölüm…!
İnceden inceye titreten ve acıtan bir karın ağrısı
Çıldırasıya bağırtkan frekansı yüksek bir çığlık ki
İmkânsızdır duyulması
Gerisi düşmanın hazzı,
Gerisi dostun ağlaması…
Şimdi,
Dikkati çeken,
Senden kalmış orada öylece boş boş bakan aciz bir beden…
Ve sonrası,
Bir ah çekersin taa en derinden
Sinside olsa ecel dertlidir kederinden
Ve bu insan meşru kaderinden
Ne isyan edebilir ne de sitem…
Hoşça kalın dünyanın güzel insanları…